La tramun 2016

Marathon World Series Girona

17 October 2016
Maandagavond beslissen dat je heen gaat, dinsdag alles geregeld, en woensdag aangekomen in Girona voor de UCI MTB Marathon World Series. Niet zomaar een marathon dus, maar een strijd voor…
Maandagavond beslissen dat je heen gaat, dinsdag alles geregeld, en woensdag aangekomen in Girona voor de UCI MTB Marathon World Series. Niet zomaar een marathon dus, maar een strijd voor het wereldbeker klassement tussen 's Werelds beste mountainbikers op een heel erg gaaf parcours! Ik zat er na de start goed bij en kon mooi opschuiven. Vlak voor het eerste stuk offroad ben ik mijn eigen tempo gaan rijden zodat ik nog wat over zou hebben op de lastige klim die op veel stukken 30% was. Dat werkte, en ik kon fietsen waar andere moesten lopen. IMG_5093 Eenmaal boven trok ik hard door zodat ik op kop van een groepje naar beneden kon, mijn eigen lijnen kon kiezen en zo kon opschuiven naar de groep er voor. Ik reed weer ergens rond de 25e positie, maar toen besloot een Spanjaard roet in het eten te gooien. Bij een steile en gladde steen stapte hij zomaar uit het niets van de fiets om te voet naar beneden te gaan en dat is dus precies wat je niet moet doen. Hij ging veel langzamer, gleed uit, en ik kon onmogelijk nog remmen. Ik zag in een flits nog een boom om vast te pakken, maar voor ik het wist klapte ik 3 meter naar beneden... Het volgende wat ik weet is dat een andere biker in een oranje pak zei 'you really need to wake up now!' Ik stond wat verbaasd op en blijkbaar was ik even out geweest. Langzaam hielp hij me terug omhoog en door de adrenaline stapte ik zo weer op de fiets. Wel had ik al vrij snel door dat mijn achterband niet meer hard was en lucht had verloren door de harde klap. Ik dacht dat ie nog hard genoeg was, maar even later reed ik een stootlek. Toen ik stopte om die te repareren voelde ik pas wat een smak ik had gemaakt.. Weer terug op de fiets voelde het niet heel erg goed meer, maar ik bleef tot m'n verbazing evengoed veel renners inhalen en de single tracks omhoog en naar beneden waren zo ongelofelijk mooi dat ik af en toe nog heel even kon genieten van het uitzicht ;) Vooral het laatste stuk was behoorlijk afzien, ik kon mijn stuur niet echt lekker meer vasthouden en dat was eigenlijk wel nodig haha. Uiteindelijk vocht ik mezelf nog terug van ver buiten de top 100 naar de 52e plaats. Eeuwig zonde van de crash, maar deze marathon was mountainbiken zo als dat in mijn ogen bedoeld is: Niet alleen maar domweg trappen zoals het NK van afgelopen weekend, maar vol met stukken waar technisch omhoog en naar beneden het verschil kan worden gemaakt! En deze mag natuurlijk niet ontbreken: Thanks voor deze super gave trip Robbert en topverzorger René! #altijdblijventrappen #altijdblijvenlachen Finish GironaGarmin Edge 810 Broken29748812194_556dcb35ea_o