Schermafbeelding 2016-10-10 om 18.44.06

Regen op het NK Marathon

10 October 2016
Het parcours was kurkdroog, maar het regende lekke banden gister tijdens het Nederlands Kampioenschap Marathon. Na een mooie overwinning samen met Robbert de Nijs bij de duo's in Callantsoog on…
Het parcours was kurkdroog, maar het regende lekke banden gister tijdens het Nederlands Kampioenschap Marathon. Na een mooie overwinning samen met Robbert de Nijs bij de duo's in Callantsoog on Wheels, had ik veel zin in het NK Marathon! Na een goede start miste ik net de eerste groep, maar door eigen tempo te rijden kwam ik langzaam weer terug en reed ik na half koers weer mee voor het podium bij de beloftes. Het ging lang goed totdat na ongeveer 60km het noodlot ook voor mij toesloeg. M'n voorband was binnen een paar seconden helemaal leeg en er zat een gat in dat zo groot was dat het wel een spijker moét zijn geweest.. En natuurlijk reed ik ook lek op één van de meest ongunstige plekken: Net na de verzorging en net voor alle lange brede wegen... Snel een plug er in, de spuit met schuim er op en ik kon weer verder. Toch verloor ik in het begin nog wat lucht waardoor ik voor de zekerheid toch van wiel wisselde in de eerst volgende verzorging. Het voelde nog goed en ik kon nog flink doorrijden, maar net toen ik weer aansloot in een mooi groepje reed ik opnieuw lek. Dit keer dichtte de latex het gat wel en hoefde ik alleen bij te pompen. Maar toen iedereen die ik net weer had ingehaald me opnieuw voorbij kwamen rijden gooide ik de handdoek in de ring. Ik wilde de wedstrijd wel uitrijden als training, dus ik pakte een jasje (want warm had ik het niet meer na een paar keer stilstaan), gaf op het laatste steile klimmetje nog even gas en heb rustig aan naar de finish gereden. Hopelijk snoeien ze de Meidoorn volgend jaar niet een paar dagen voor de wedstrijd, want ik heb nog nooit zoveel renners met lekke banden zien staan... Zonde van de pech, maar het was wel heel erg lekker om eindelijk weer een wedstrijd tussen de elites te rijden! Uiteindelijk werd ik evengoed nog 10e belofte, maar belangrijker: Voor de 2e lekke band voelde ik me eindelijk weer sterk : - ) Bram, de vader en moeder van Sem en natuurlijk mijn eigen vader bedankt voor de verzorging en de snelle wielwissel!