Ik was goed weg bij de start en ik kon daardoor als eerste het rondje op. Als snel was het startveld één lang lint en na het eerste lange rechte stuk was de groep al aardig uitgedund. Het ging lekker en Erjan ten Hove nam de kop hard over, waardoor we nog maar met 4 man waren. Ik, ploeggenoot Jesper Slik, Erjan ten Hove en Bas van der Kooij.

De start.

Na de eerste ronde ging het tempo nog meer omhoog en moest Bas eraf. Op de klim voor de nieuwe afdaling kon ik een aardig gat slaan en ik probeerde even om het gat uit te breiden, maar ik had al snel door dat ik niet weg kon blijven. Ik zakte weer terug naar de andere 2 en  ik kreeg het langzaam al moeilijker. Na bijna 2 rondes moest ik Jesper en Erjan laten gaan.  Ik reed nog even op de 3e plaats, maar als snel werd ik ingehaald door een groep van 4 man. Ik had het nog steeds niet erg makkelijk en ook uit deze groep moest ik lossen.

Ik kon me na een ronde weer herpakken en ik kwam nog vlak bij plaats 5. Jammer dat het 1 rondje wat minder ging, maar over de start en de laatste 2 rondes kan ik toch tevreden zijn.

Aanstaande woensdag vertrek ik met de mannen van het Feenstra Biketeam naar Tsjechië voor de UCI Wereld Beker in Nove Mestro, waar ik zaterdag start. En daarna gaan we door naar Frankrijk voor de wereldbeker in La Bresse. 2 hele mooie wedstrijden dus!

Er stonden ruim 130 junioren aan de start en ik werd rond de 90e plaats opgeroepen, niet echt de perfecte plaats dus, maar ik had 3 ronden om op te schuiven.

Toen het startschot klonk probeerde ik meteen op te schuiven, maar door een valpartij voor me zakte ik weer wat terug. De eerste klim was het meteen lopen, bovenop snel weer op de fiets en verder met file rijden in de afdaling. Halverwege de afdaling naar de brandweer moest ik weer van de fiets en probeerde ik lopend wat mensen in te halen. Dat lukte, maar de rest van de eerste ronde had ik erg veel last van opstoppingen en ik kwam buiten de top 100 door.

Na de eerste ronde kreeg ik steeds meer ruimte en kon ik op de langere klimmen weer wat plaatsen pakken. M’n rondetijden werden al sneller en in de laatste ronde had ik pas echt alle ruimte om vol gas te gaan, maar toen was het eigenlijk al te laat. Uiteindelijk kwam ik over de streep op de 80e plaats.

Het was jammer dat ik ver achteraan moest starten, want ik verloor veel tijd in de eerste paar ronden. Maar ondanks dat ben ik toch wel aardig tevreden. M’n benen waren goed, maar dat is dit keer helaas niet te zien aan de uitslag…

Ik was goed weg met de start en ging op kop de eerste bocht door. Maar ik had meteen al door dat ik me niet goed voelde. Ik werd ingehaald en ik kon niet lang volgen. Ik reed een tijdje in mijn eentje achter de kopgroep aan, maar ik zakte als maar meer terug en ik werd bijgehaald door de 2e groep. Ik kwam niet in mijn ritme en ik zakte steeds meer weg.

Ik had het gevoel dat ik lastig kon ademhalen en dat ik daardoor niet maximaal kon gaan. Ik finishte uiteindelijk op een 13e plaats…

Hopelijk was het eenmalig, maar voor de zekerheid doe ik het de komende paar dagen even rustig aan.

Bekijk hieronder de video:

Het was een ander rondje dan de afgelopen jaren, maar nog steeds erg snel. Wel was het een stuk technischer, door de vele bochten, 2 korte klimmetjes en een stuk los zand.

M’n start was goed en al snel was er een kopgroep van een man of 8. Het tempo lag redelijk hoog en na het eerste stuk mulle zand ging de groep uit elkaar. Ik was even weg met Lehvi Braam, maar al snel kwamen er van achter 4 man terug. Ik kon het tempo volgen, maar het ging niet heel erg lekker.

Na ongeveer 45 minuten ging het tempo nog wat omhoog en moest ik lossen. Ik reed op een kleine achterstand, maar het stuk mulle zand ging elke keer erg goed en sloot ik weer aan.

Ik kon weer even bijkomen, maar niet lang daarna moest ik er weer af. Ik kwam bijna weer terug, maar toen ik weer wilde aansluiten viel ik en moest ik weer het gat dichtrijden.

Dit keer duurde het een stuk langer voordat ik terug kwam en ondertussen had de bel voor de laatste ronde al geklonken. Toch kwam ik langzaam weer dichterbij en op het stuk mulle zand moest bijna iedereen van de fiets waardoor ik kon opschuiven naar plaats 4. Ik ging vollebak en kwam op de 3e plaats te rijden. Ik had een kleine gaatje op de nummer vier, maar het gat op de nummers 1 en 2 was te groot om te dichten.

Derde dus. Ik was eerst niet echt tevreden, omdat ik na vorige week toch wat meer had gehoopt. Maar ondertussen ben ik wel weer erg blij dat ik toch weer bij de eerste 3 ben geëindigd.

Omdat het al weer aardig lang terug was dat ik me kon meten met de concurrentie, was ik voor de start toch wel iets zenuwachtiger dan normaal. Maar ondanks dat had ik er onwijs veel zin in!

Toen om 11:10 het startschot klonk was ik als eerste weg en ik zorgde ervoor dat het tempo hoog lag. Mijn benen voelde niet echt erg sterk aan, maar al snel reden ik, Lehvi Braam en Jesper met z’n drieën weg bij de rest. Nadat ik de eerste ronde op kop had gereden, nam Jesper over en reed meteen een paar meter bij ons weg.

Terwijl Jesper zijn voorsprong had uitgebouwd tot een meter of 100, kwam van achter Erjan ten Hove aansluiten. Hij bleef even in het wiel en op het stuk strand kwam hij er voorbij. Ik reed in het derde wiel en Lehvi liet een klein gaatje vallen. Ik kon er voorbij en ongeveer een ronde later sloten Erjan en ik weer aan bij Jesper. Ik nam de kop over voor het modderige stuk en ik ging weer wat harder rijden. In de eerste gladde bocht werd er achter me gevallen en had ik een kleine voorsprong. Ik bleef rijden, maar na een halve ronde kwamen de 2 weer aansluiten.

We reden nog even met z’n drieën, maar toen de bel voor de laatste ronde klonk waren Jesper en ik nog maar met z’n tweeën. We reden aardig door en Erjan kwam niet veel dichter bij. Het één na laatste stuk strand kwam Jesper nog voorbij, maar het stuk  daarna kon ik passeren en reed ik volle bak naar de streep.  Jesper kwam er niet meer voorbij en ik won de eerste wedstrijd van het seizoen!

Ik ben erg blij met het resultaat en met Jesper op de 2e plaats was het een mooi 1-2′tje voor het Feenstra mountainbike team!

Afgelopen 2 weken zijn we met het team in Mallorca geweest. We hebben onder leiding van Rob Barel veel kilometers gemaakt  en in de 2e week hebben we met de groep van bondscoach Tim Heemskerk en Gert Thoolen de techniek bijgeschaafd.

Vandaag stond ik aan de start van de Dijk tot Dijk strandrace. Ik voelde me nog wel wat vermoeid van het trainingskamp,  maar toen het startschot klonk had ik daar weinig last van en ik reed meteen hard weg.

Ik kwam als eerste het strand op, het tempo lag hoog en al snel was er een kopgroep van ongeveer 15 man. De groep bleef bij elkaar tot het keerpunt in Petten en ik ging als 2e het strand weer op. Al snel waren we nog maar met 5 man, maar bij Callantsoog kwam de groep weer bij elkaar en reden Sander Lormans en Ramses Bekink weg. Niemand wilde rijden en de twee bleven weg.

Toen we het strand weer af gingen bij Den Helder trok ik meteen door en had ik een kleine voorsprong, maar doordat ik aardig wat kopwerk had gedaan ging ik kapot en werd ik uiteindelijk 10e.

Erg tevreden want de benen voelden nog erg goed na 2 zware weken.

Ik heb veel zin in het nieuwe seizoen en hou jullie op de hoogte!

Er was vandaag niet veel twijfel over de banden keuze want bij aankomst waren de plassen en de modder al goed te zien. Het rondje had zo als elk jaar weer aardig wat variatie. Zo waren er snelle stukken, maar ook technische bochten en zware stukken zuigend gras.

Ik was niet goed weg met de start en het duurde bijna een driekwart rond voordat ik voorin zat.Ik kwam als derde door en ik vond de aansluiting bij Tino Haakman en Niels Dekker. Het ging nog goed maar Niels liet een klein gaatje vallen op Tino en ik kon er niet voorbij.

Toen we op het lange zuigend stuk gras kwamen kon ik er langs en moest nog ongeveer 100m goedmaken op Tino, dat lukte niet en van achteren kwam Mark Hulzebos aansluiten. Hij haalde me in, maar op het glibberige klimmetje het bos in kon ik fietsen omhoog en zo reed ik met een kleine voorsprong weer op plaats 2.

Ik hield de voorsprong vast, maar in de 4e ronde kreeg ik door alle modder problemen met m’n ketting en moest ik van de fiets. Dat kostte me aardig wat tijd en Mark kwam weer voorbij.

Gelukkig kon ik gewoon weer verder en in de laatste ronde vond ik de aansluiting met de nummer 2 weer.

Ik wilde er voorbij maar precies op dat moment reed ik lek en maakte ik geen kans meer om de sprint te winnen. Toch erg tevreden met de 3e plaats!

Het zal even wennen worden, maar de eerst volgende wedstrijd (Egmond-Pier-Egmond) ben ik te zien in de zwart/rode kleding van Feenstra-Stevens, het team waar ik vanaf volgend jaar voor uit kom!

Bij dit professionele team krijg ik de mogelijkheid om een uitgebreid internationaal programma te rijden, en met ploeggenoten die al veel internationale ervaring hebben hoop ik volgend seizoen zelf ook een stap dichter bij de junioren wereldtop te komen.  Met oa Thijs Zuurbier, Jesper Slik en Tim Lemmers in dit team zijn we trouwens met aardig wat Noord Hollanders!

Mijn huidige team Biketeam.nl, met als belangrijkste sponsoren AGU, Beukers Bike Centre en de Watersnip, wil ik bedanken voor de jarenlange ondersteuning. Zonder hen had ik deze stap naar een nog hoger nivo niet kunnen maken! Beukers Bike Centre blijft trouwens betrokken bij het Feenstra-Stevens team, zij gaan er voor zorgen dat de fietsen het hele seizoen in orde zijn.

Laat het nieuwe seizoen maar komen!

http://www.feenstrabiketeam.com/ 

http://www.biketeam.nl/

Ik stond op de 2e startrij, maar doordat iemand voor me niet helemaal lekker weg kwam, werd ik wat naar achteren gedrukt. Gelukkig was er nog genoeg tijd om op te schuiven en ik ging rond plaats 5 het bos in.

Ik schoof nog wat op op het stukje fietspad langs het Ijsselmeer en ging als 3e het bos weer in.

We waren bijna op strandje en ik kon als eerste het mulle zand in. Het ging goed en in redelijk tempo reed ik op kop. We kwamen bij de klimmetjes en ik ging vollebak omhoog. Ik had nu een kleine voorsprong met Eddo Meeken en ik reed hard door tot op de streep, waar Eddo overnam. Eddo zette erg hard aan en de 3man die net weer waren aangesloten zaten weer op een gat.

Niet lang daarna sloten de 3, Tino Haakman, Mark Hulzebos en Silvan Buis, weer aan. We reden met z’n 5en het bos weer in en opeens was er een valpartij achter me. Eddo en ik waren nu weer met z’n tweeën en een ronde later sloot ook Sjors Dekker aan. We reden goed door en ik voelde me nog aardig fris.

In ronde 4 kwam de groep achtervolgers weer dichterbij en ik besloot om nog een keer vollebak te gaan op het strand. Ik had een paar meter voorsprong op Eddo en ik ging vol door. Ik had een aardig gaatje en met nog drie ronden te gaan kon ik hard door rijden.

De laatste ronde kreeg ik het wat moeilijk en zag Eddo weer iets dichterbij komen. Ik gaf alles en pakte weer wat voorsprong.

Uiteindelijk kwam ik na een ruim uur als eerste over de streep!

Deze wedstrijd was voor mij de laatste wedstrijd van seizoen 2011 en volgende week neem ik een weekje rust. Komende winter zal ik wel nog Rabotop Petten, Rabotop Enkhuizen en een veldrit in Gieten rijden…

Ik had startnummer 117, maar er stonden met de start ongeveer 150 mountainbikers, waaronder een stuk of tien junioren, voor me. Een inhaal race dus.

Mijn start was redelijk goed en voor de eerste bocht was ik al ongeveer 15 plaatsen opgeschoven. Ook op het eerste onverharde pad kon ik aardig wat plaatsen pakken en ik reed na een kwartiertje al rond plek zestig.

Het ging goed, maar ik moest wel aardig wat kopwerk doen om nog op te schuiven. Na driekwart ronde kwamen er wat junioren in zicht, maar ik kon net niet aansluiten. Ik kwam in een groepje te rijden, maar de groep voor me raakte al meer uit zicht. Na de klimmetjes langs het water waren er nog maar drie man over van deze groep en ik kon nog net de aansluiting houden.

Toen we de 2e ronde ingingen, sloten er meer renners aan en we reden nu in een mooie groep die reed om de 50e plaats. Het ging lekker maar na 8km van de 2e ronde kreeg ik een lekke band. Niet echt op een goede plaats, want ik moest bijna 3km lopen naar de verzorging.

Ik kreeg een wiel van Robbert en ik kon weer door. M’n benen voelde een beetje raar van het hardlopen, maar ik ging weer vol gas verder.

Niet het resultaat wat ik had verwacht, maar toch wel aardig lekker gereden… Volgende week de Bart Brentjens Challenge